grommen

/ˈɣrɔmə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. inerg (inerg) een dreigend geluid voortbrengen
    Er werd gegromd en geblaft, maar tot een gevecht kwam het niet.
  2. ov (ov) nijdig op brommende toon uiten
    De oude rechercheur gromde een verwensing.
    ‘Noem jij dat water? Het lijkt wel slijm!’ gromde hij.

Etymologie

* In de betekenis van ‘dof brommend geluid maken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1440

Vertalingen

Engelsgrowl

Verwante woorden

gromgrombaardgromdegromdengrommelgrommelaargrommeldegrommeldengrommelengrommelpotgrommelpottengrommelt
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek