grondverf

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. materiaalkunde (materiaalkunde) verf die als eerste laag op een te schilderen oppervlak wordt aangebracht om de ondergrond te isoleren tegen schadelijke bestanddelen van verf, en om een goed hechtende laag voor de verf te verkrijgen
    Het houtwerk wordt nu door de schilder in de grondverf gezet.

Synoniemen

doodverf

Uitdrukkingen

  • in de grondverf staan — nog lang niet klaar zijn

Vertalingen

Engelsprimer
Fransapprêt
DuitsGrundanstrich, Grundierfarbe
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek