Heks

vrouwelijk (de)/hɛks/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

persoon, mythologie, magie (persoon), (mythologie), (magie) een over het algemeen vrouwelijk persoon aan wie bovennatuurlijke krachten worden toegeschreven
In de middeleeuwen werd er in heksen geloofd.
„Sinterklaas”, zei het nieuwe Pietje, „in een hol, hoog in de bergen, woont een heks die toverdranken maakt. Zal ik u de weg wijzen?”
persoon, mythologie, magie, pejoratief, pregnant (persoon), (mythologie), (magie) (pejoratief), (pregnant) boosaardige tovenares in sprookjes en mythen
De boze heks sloot Hans op in het hok van het pannenkoekenhuisjeEen verwijzing naar het klassieke sprookje {{w|nl|Hans en Grietje|Hans en Grietje
persoon, scheldwoord (persoon), (scheldwoord) onaangename, lastige vrouw
wat is dat een heks geworden zeg!

* Leenwoord uit Duits Hexe.

Engelswitch

Franssorcière

DuitsHexe

Spaansbruja

Japans魔女, まじょ, majo

Poolsczarownica

Zweedshäxa

Deensheks