herstelling

vrouwelijk (de)/hɛrˈstɛlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

weer in orde maken van iets wat stuk is
De schuit had dikwijls herstelling nodig, hij zag wel dat zij nog maar kort mee zou kunnen en dat hij een andere zou moeten hebben ook al keerde Marie niet weerom.
juridisch (juridisch) ongedaan maken van nadelen die het gevolg zijn van onrecht
verouderd (verouderd) terugkeer naar hoe het eerder was
De ironie daarbij was dat de patriotten om het hardst betoogden dat zij helemaal niets nieuws wilden, maar juist uit waren op "Grondwettige Herstelling", zoals de titel van hun belangrijkste programmatische geschrift luidde.
verouderd (verouderd) gezond worden of maken
Haar herstelling had maanden geduurd. Nu werd ze beter; nu zou ze weldra weer kunnen beginnen.

* van herstellen