hervormer
mannelijk (de)/hɛrˈvɔrmər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een persoon die hervormingen nastreeftNiemand had zich gerealiseerd wat een hervormer de nieuwe directeur eigenlijk was.
Etymologie
* van hervormen
Vertalingen
Engelsreformer, reformist
Fransréformateur
DuitsReformer
Spaansreformista, reformador
Zweedsreformerare
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek