hogergeplaatste

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈhoɣərɣəˌplatstə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die binnen een organisatie hoger in rang is
Een werknemer onderin de hiërarchie zal het altijd afleggen tegen een hogergeplaatste, zegt Harmelink.

Etymologie

*hogergeplaatst met de uitgang -e

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek