hoofdvorm
mannelijk (de)/ˈhoftfɔrᵊm/
Wat is de betekenis van hoofdvorm?
hoofdvorm betekent: voornaamste gedaante waarin iets voorkomt
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- voornaamste gedaante waarin iets voorkomt
- (muziek) bepaalde drieledige opbouw die veel wordt gebruikt in klassieke muziek
- voornaamste matrijs of sjabloon
- uiterlijke opbouw van het menselijk lichaam boven de hals
Voorbeelden van "hoofdvorm" in een zin
- In het eind vorig jaar verschenen boek Martin Luther, zijn leven, zijn werk worden diens portretten onderscheiden in zeven hoofdvormen: bedelmonnik, doctor in de theologie, jonker, echtgenoot, kerkvader, oude man en overledene.
- Wij hadden de maquette bedoeld als een eerste indicatie voor de hoofdvorm. We deden daarmee nog helemaal geen uitspraak over ornamenten.
- Beethoven worstelde zo lang met de klassieke hoofdvorm, tot die (in laatste kwartetten en laatste pianosonates) voor de tijdgenoten volkomen onherkenbaar was geworden.
- Onder de plaat bevindt zich een grote stalen hoofdvorm met allemaal kleine holtes. Elke holte heeft de vorm van een automatenbekertje of een melkcupje.
- Ook is ontdekt dat mensen met bepaalde neanderthalgenen iets vaker een plattere hoofdvorm hebben, die daardoor iets meer op de rugbybalvormige neanderthalerschedel lijkt. De sapiensschedel lijkt meer op een voetbal.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek