huurling
mannelijk (de)/'ɦyr.lɪŋ/
Wat is de betekenis van huurling?
huurling betekent: (militair) iemand die tegen betaling krijgsdienst verricht in vreemde dienst
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (militair) iemand die tegen betaling krijgsdienst verricht in vreemde dienst
Voorbeelden van "huurling" in een zin
- De huurlingen sloegen aan het muiten toen hun soldij niet op tijd betaald werd.
- Volgens de overlevering vluchtten meisjes uit Plancher-Les-Mines gedurende de Dertigjarige Oorlog (1618-1648) de bossen in om te ontkomen aan bloeddorstige huurlingen in dienst van de Zweedse bezetter.
Veelgestelde vragen over huurling
Wat is de betekenis van huurling?
huurling betekent: (militair) iemand die tegen betaling krijgsdienst verricht in vreemde dienst
Welk woordgeslacht heeft huurling?
huurling is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van huurling?
Synoniemen van huurling zijn: huursoldaat.
Hoe gebruik je huurling in een zin?
Voorbeeld: “De huurlingen sloegen aan het muiten toen hun soldij niet op tijd betaald werd.”
Etymologie
* van huren .
Vertalingen
Engelsmercenary
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek