hypercorrectie
vrouwelijk (de)/ˈhipərkɔˌrɛksi/
Wat is de betekenis van hypercorrectie?
hypercorrectie betekent: (taalkunde) onjuiste vorm die die ontstaat doordat een op zichzelf correcte vorm ten onrechte is opgevat als een fout die verbeterd moet worden
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) onjuiste vorm die die ontstaat doordat een op zichzelf correcte vorm ten onrechte is opgevat als een fout die verbeterd moet worden
Voorbeelden van "hypercorrectie" in een zin
- Omdat in de volksmond een 'kopje koffie' vaak als 'koppie koffie' werd uitgesproken, hoorde je bij mensen die niet ordinair wilde lijken soms de hypercorrectie 'kopje kofje'.
Etymologie
*afgeleid van correctie
Vertalingen
Engelshypercorrection
Fransfausse régression, hypercorrection
DuitsSchlimmbesserung, Hyperkorrektur
Spaansultracorrección, sobrecorrección
Italiaansipercorrettismo
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek