iconoclasme
onzijdig (het)/ˌikonoˈklɑsmə/
Wat is de betekenis van iconoclasme?
iconoclasme betekent: (religie) religieus gemotiveerde vernietiging van de afbeeldingen van vereerde personen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) religieus gemotiveerde vernietiging van de afbeeldingen van vereerde personen
- (figuurlijk) uit vernieuwingsdrang vernietigende kritiek op bestaande gerespecteerde opvattingen, personen of instanties geven.
Voorbeelden van "iconoclasme" in een zin
- Een 'fraai' staaltje van iconoclasme is de verwoesting door de Islamitische Staat van een kunstcollectie van wel drieduizend jaar oud. [http://www.nu.nl/videos/4000970/vernietigt-3000-jaar-oude-kunstcollectie.html www.nu.nl]
- {{ouds
- Lu Xun onderkent al wel de gevaren van zijn denkbeelden: iconoclasme kan immers uitmonden in een nihilistisch wereldbeeld waarin überhaupt geen plaats meer is voor relevante ethische waarden.
Etymologie
*via "iconoclasme", "iconoclasm" of direct van humanistisch Latijn "iconoclasmus", afgeleid van "iconoclasta", "iconoclast" dat op het teruggaat, in de betekenis "beeldenstorm" aangetroffen vanaf 1877 (zie vindplaats hieronder)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek