ik-vorm
mannelijk (de)/ˈɪkfɔrᵊm/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een manier van vertellen waarbij de verteller als 'ik' optreedtWees eerlijk. Anderen kunnen niet ruiken wat jij wilt of voelt. Je zult het moeten uitleggen. En breng je verhaal in de ik-vorm. Dus zeg niet: ‘Je geeft me veel te veel werk’, maar: ‘Ik voel me gestrest als ik veel werk moet doen dus ik wil minder taken.’de Telegraaf M. de Vries 25 augustus 2015 [https://www.telegraaf.nl/nieuws/543058/waarom-assertief-zijn-goed-voor-je-is Waarom assertief zijn goed voor je is ]Anders dan bij wetten en koninklijke besluiten gebruikt de koningin voor de Akte de ik-vorm en niet het majesteitelijk meervoud 'wij'. Daarmee wordt benadrukt dat de abdicatie een persoonlijk besluit is.de Telegraaf 17 april 2013 [https://www.telegraaf.nl/nieuws/1116263/akte-van-abdicatie-wordt-tentoongesteld Akte van Abdicatie wordt tentoongesteld ]
Etymologie
* , geschreven met een koppelteken volgens onder (5)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek