inbeschuldigingstelling
vrouwelijk (de)/ˌɪmbəˈsxʏldəɣɪŋˌstɛlɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) (België) strafrechtelijke stap waarbij wordt aangegeven welke wetsartikelen zouden zijn overtreden en een verdachte een beschuldigde wordt
Etymologie
*afgeleid van "in beschuldiging stellen"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek