inbewaringstelling
vrouwelijk (de)/ˌɪmbəˈwarɪŋˌstɛlɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het in voorlopige hechtenis nemen van een verdachte voor een zekere tijd tot maximaal 14 dagen.
- (medisch)een maatregel waarbij iemand gedwongen in een psychiatrische instelling geplaatst wordt
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek