inconsistentie
vrouwelijk (de)/ˌɪŋkɔnsɪsˈtɛn(t)si/
Wat is de betekenis van inconsistentie?
inconsistentie betekent: gebrek aan samenhang, innerlijke tegenstrijdigheid
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- gebrek aan samenhang, innerlijke tegenstrijdigheid
Voorbeelden van "inconsistentie" in een zin
- Mensink: „Dat is een constante inconsistentie in veel onderzoek naar de publieke opinie. Veel mensen vinden dat er te veel vluchtelingen komen, maar voelen ook een morele plicht om vluchtelingen op te vangen. De grenzen volledig sluiten, gaat ze dan toch te ver.”
- Striplezers hechten zeer aan ‘continuïteit’ en dus moest er in de stripverhalen zelf een uitleg komen voor de inconsistenties.
- {{ouds
Veelgestelde vragen over inconsistentie
Wat is de betekenis van inconsistentie?
inconsistentie betekent: gebrek aan samenhang, innerlijke tegenstrijdigheid
Welk woordgeslacht heeft inconsistentie?
inconsistentie is een vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je inconsistentie in een zin?
Voorbeeld: “Mensink: „Dat is een constante inconsistentie in veel onderzoek naar de publieke opinie. Veel mensen vinden dat er te veel vluchtelingen komen, maar voelen ook een morele plicht om vluchtelingen op te vangen. De grenzen volledig sluiten, gaat ze dan toch te ver.””
Etymologie
*van "inconsistency", op te vatten als afgeleid van "inconsistent" , in de betekenis van "innerlijke tegenstrijdigheid" aangetroffen vanaf 1845 (zie vindplaats hieronder)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek