inculturatie
vrouwelijk (de)/ˌɪŋkʏltyˈra(t)si/
Wat is de betekenis van inculturatie?
inculturatie betekent: (religie), (geschiedenis) het proces waarbij elementen uit een bepaalde religie of cultuur geïntegreerd worden in een andere cultuur; meestal gebruikt in rooms-katholieke context
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie), (geschiedenis) het proces waarbij elementen uit een bepaalde religie of cultuur geïntegreerd worden in een andere cultuur; meestal gebruikt in rooms-katholieke context
Voorbeelden van "inculturatie" in een zin
- Reeds in de eerste contacten met de Grieks-Romeinse cultuur vormde inculturatie een belangrijk hulpmiddel bij de kerstening.
- De aandacht ging deze voorlaatste dag van de Missiologische Week van Leuven inderdaad weer spontaan naar Afrika, ofschoon er ook twee inleidingen over de inculturatie in Zuid-Amerika op het programma stonden.
Etymologie
*van "inculturation" of Latijn "inculturatio"[http://sdl.sdb.org/greenstone/collect/english/index/assoc/HASHd512.dir/doc.doc The Challenge of Inculturating the Salesian Charism in East Asia and Oceania (2003) op website: http://sdl.sdb.org]; geraadpleegd 2015-7-29; op te vatten als samenstellende afleiding van in (bijwoord), cultuur (zelfstandig naamwoord) .
Vertalingen
Engelsinculturation
Fransinculturation
DuitsInkulturation
Poolsinkulturacja
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek