inductie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

medisch (medisch) opwekking, teweegbrenging, beïnvloeding
biologie (biologie) opwekking van een ontwikkeling in een organisme of weefsel door beïnvloeding door een ander deel
psychologie (psychologie) beïnvloeding door iemand met een geestelijke stoornis van mensen uit zijn omgeving
filosofie (filosofie) het redeneren waarbij men de afwijking als uitgangspunt neemt en daaruit de algemene regel probeert af te leiden
wiskunde (wiskunde) een bewijsvoering door de systematiek van enkele typerende gevallen vast te stellen en te bewijzen dat alle overige gevallen zich overeenkomstig gedragen
taalkunde (taalkunde) de klankwijziging van een klinker door de klank van de erop volgende lettergreep. (beïnvloeding)
natuurkunde, elektrotechniek (natuurkunde) (elektrotechniek) opwekking van een spanning in een elektrische geleider door een verandering in het omringende magneetveld

* van induceren

Engelsinduction, induction, induction

Fransinduction, induction, induction

DuitsInduktion, Induktion, Induktion

Spaansinducción, inducción