inductie
Wat is de betekenis van inductie?
inductie betekent: (medisch) opwekking, teweegbrenging, beïnvloeding
Betekenis
- (medisch) opwekking, teweegbrenging, beïnvloeding
- (biologie) opwekking van een ontwikkeling in een organisme of weefsel door beïnvloeding door een ander deel
- (psychologie) beïnvloeding door iemand met een geestelijke stoornis van mensen uit zijn omgeving
- (filosofie) het redeneren waarbij men de afwijking als uitgangspunt neemt en daaruit de algemene regel probeert af te leiden
- (wiskunde) een bewijsvoering door de systematiek van enkele typerende gevallen vast te stellen en te bewijzen dat alle overige gevallen zich overeenkomstig gedragen
- (taalkunde) de klankwijziging van een klinker door de klank van de erop volgende lettergreep. (beïnvloeding)
- (natuurkunde) (elektrotechniek) opwekking van een spanning in een elektrische geleider door een verandering in het omringende magneetveld
Betekenis en uitleg van inductie
Inductie is een manier van redeneren waarbij je van specifieke voorbeelden naar een algemene conclusie gaat. Stel je voor dat je verschillende soorten vogels hebt gezien die kunnen vliegen; je zou kunnen concluderen dat alle vogels vliegen, gebaseerd op wat je hebt waargenomen.
Dit woord wordt vaak gebruikt in de wetenschap en filosofie, vooral in de context van inductieve redenering. Het is belangrijk om te begrijpen dat inductie niet altijd tot een zekere conclusie leidt, maar eerder tot een waarschijnlijkheid. Inductie is nuttig wanneer je generalisaties wilt maken op basis van beperkte gegevens, zoals in statistiek of bij het trekken van conclusies uit observaties.
Voorbeelden
- Na het observeren van verschillende mensen die hun hand opstaken in de klas, concludeerde de leraar inductief dat de meeste studenten actief willen bijdragen aan de les.
- Wetenschappers gebruiken inductie om hypothesen te formuleren, bijvoorbeeld door te kijken naar de effecten van een nieuw medicijn op een kleine groep proefpersonen voordat ze bredere conclusies trekken.
- Tijdens de discussie over het klimaatverandering, gebruikten de deelnemers inductieve argumenten om te wijzen op de toenemende temperatuursovergangen wereldwijd.
Woordoorsprong
Het woord 'inductie' komt van het Latijnse 'inductio', wat 'inleiding' of 'toepassing' betekent, en verwijst naar het idee van het leiden naar een conclusie op basis van specifieke gevallen.
Veelgestelde vragen over inductie
Wat is de betekenis van inductie?
inductie betekent: (medisch) opwekking, teweegbrenging, beïnvloeding
Hoeveel betekenissen heeft inductie?
inductie heeft 7 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft inductie?
inductie is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van inductie?
Synoniemen van inductie zijn: ontlokking, teweegbrenging, veroorzaking, beïnvloeding, inboezeming.
Etymologie
* van induceren