ingebrekestelling

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) schriftelijke mededeling van de schuldeiser waarbij de schuldenaar wordt aangemaand om de overeengekomen prestatie te verrichten, waarbij tevens een redelijke termijn wordt gegeven om alsnog die prestatie te verrichten

Etymologie

* Samenstellende afleiding van in gebreke en de stam van stellen

Vertalingen

Engelsnotice of default