Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

ingetogene

mannelijk (de)/ˈɪŋɣəˌtoɣənə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die bezonnen leeft en daarom terughoudend is met wereldse bezigheden en vermaak
    Dat God liever één ootmoedige en ingetogene ter communie ziet naderen dan een volop kauwende en smakkende gemeenschap, komt men tegen als men de evangeliën leest.
  2. soberheid, ontbreken van uiterlijk vertoon
    De paradox van het functionele ingetogene gecombineerd met het overvloedige en rijk gedecoreerde is de kracht van Guimard.
  3. verouderd (verouderd) verbogen vorm van de stellende trap van ingetogen
    Het ingetogene werk overheerst, terwijl schreeuwerige en brutale wilden definitief in het mausoleum van de kunsten zijn bijgezet.

Etymologie

*afgeleid van ingetogen