ingeving

vrouwelijk (de)/ˈɪŋɣɛvɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een gedachte die zomaar opkomt
Tijdens het autorijden kreeg hij een ingeving en wist hij gelijk hoe het probleem opgelost kon worden.

Etymologie

* van ingeven

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek