initiatie

vrouwelijk (de)/ˌiniˈ(t)ʃa(t)si/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. officiële en plechtige toelating tot een bepaalde groep
  2. (Belgisch-Nederlands) reeks lessen als kennismaking met de eerste beginselen van een tak van wetenschap, kunst of vaardigheid
  3. scheikunde (scheikunde) op gang brengen van een reactie

Etymologie

*via "initiation" van Latijn "initiatio", in de betekenis van ‘inwijding’ aangetroffen vanaf 1669, op te vatten als van "initiëren"

Vertalingen

Engelsinitiation
Fransinitiation
DuitsInitiation
Spaansiniciación
Italiaansiniziazione
Portugeesiniciação
RussischИнициация
Japans通過儀礼
Poolsinicjacja
Deensinitiation