initiatie
Wat is de betekenis van initiatie?
initiatie betekent: officiële en plechtige toelating tot een bepaalde groep
Betekenis
- officiële en plechtige toelating tot een bepaalde groep
- (Belgisch-Nederlands) reeks lessen als kennismaking met de eerste beginselen van een tak van wetenschap, kunst of vaardigheid
- (scheikunde) op gang brengen van een reactie
Betekenis en uitleg van initiatie
Initiatie verwijst naar het proces van het in gang zetten van iets nieuws, vaak met een gevoel van ceremonie of betekenis. Het kan ook gezien worden als de eerste stap in een belangrijke reis of ontwikkeling.
Dit woord wordt vaak gebruikt in contexten zoals rituelen of ceremonies waarin iemand officieel wordt verwelkomd in een nieuwe fase van leven, zoals volwassenheid of lidmaatschap van een groep. Daarnaast kan het ook verwijzen naar het begin van projecten of initiatieven in een professionele setting. De nuance ligt in de vaak diepere betekenis die aan de start van deze processen wordt gehecht.
Voorbeelden
- De initiatie van het nieuwe culturele festival trok veel belangstelling van de lokale bevolking.
- In veel tradities is de initiatie van jongeren een belangrijk moment dat hen verbindt met hun erfgoed.
- De initiatie van het project was een feestelijke gebeurtenis waarbij alle teamleden betrokken waren.
Woordoorsprong
Het woord 'initiatie' komt van het Latijnse 'initiatio', wat 'begin' of 'inleiding' betekent. Het is verwant aan woorden die ook met starten of beginnen te maken hebben.
Veelgestelde vragen over initiatie
Wat is de betekenis van initiatie?
initiatie betekent: officiële en plechtige toelating tot een bepaalde groep
Hoeveel betekenissen heeft initiatie?
initiatie heeft 3 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft initiatie?
initiatie is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van initiatie?
Synoniemen van initiatie zijn: inwijding, initiatiecursus, introductie.
Etymologie
*via "initiation" van Latijn "initiatio", in de betekenis van ‘inwijding’ aangetroffen vanaf 1669, op te vatten als van "initiëren"