initiatie
vrouwelijk (de)/ˌiniˈ(t)ʃa(t)si/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- officiële en plechtige toelating tot een bepaalde groep
- (Belgisch-Nederlands) reeks lessen als kennismaking met de eerste beginselen van een tak van wetenschap, kunst of vaardigheid
- (scheikunde) op gang brengen van een reactie
Etymologie
*via "initiation" van Latijn "initiatio", in de betekenis van ‘inwijding’ aangetroffen vanaf 1669, op te vatten als van "initiëren"
Vertalingen
Engelsinitiation
Fransinitiation
DuitsInitiation
Spaansiniciación
Italiaansiniziazione
Portugeesiniciação
RussischИнициация
Japans通過儀礼
Poolsinicjacja
Deensinitiation
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek