inkeer

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het anders gaan denken of doen als iemand zich realiseert dat die fout dacht of handelde

Etymologie

* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘bezinning’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1537

Verwante woorden

inkeekinkeepinkeeptinkeerdeinkeerdeninkeerregelinginkeertinkekeninkennisstellinginkepeninkepinginkepingen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek