inquisitie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een rechtbank van de Rooms-Katholieke Kerk, die was belast met de opsporing, het onderzoek en het straffen van 'ketters' (niet-christenen)
    veel joden en andersdenkenden zijn in de loop der eeuwen door de inquisitie op de brandstapel beland

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘kerkelijke rechtbank’ voor het eerst aangetroffen in 1560

Vertalingen

Engelsinquisition
Fransinquisition
DuitsInquisition
SpaansInquisición
Italiaansinquisizione
Portugeesinquisição
Japans異端審問
Poolsinkwizycja
Zweedsinkvisition
Deensinkvisition