instinker
mannelijk (de)/ˈɪnstɪŋkər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een vraag waarbij het uitdrukkelijk de bedoeling is dat de antwoorder een verkeerd antwoord geeft; een misleidende vraag- Hoe dan wel? Volgens het verslag van de Commissie, die NRC uitleg vroeg om de reclame voor de voedseldoos, vond de krant het „vervelend” dat klager de insteker had opgevat als ongevraagd drukwerk, zeg maar als instinker, maar hoopte die op enig begrip voor een industrie in barre tijden. Advertenties en commerciële bijlagen zijn „onmisbaar om kwaliteitsjournalistiek te bieden”. NRC Sjoerd de Jong 27 januari 2017
Etymologie
* van instinken
Vertalingen
Engelsmisleading question
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek