integriteitsschending

vrouwelijk (de)/ˌɪnteɣriˈtɛitsxɛndɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de keer dat men incorrect, oneerlijk of frauduleus handelt; de keer dat men het gestelde vertrouwen beschaamt

Synoniemen

integriteitschending
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek