intransitief

onzijdig (het)/ˈɪntrɑnziˌtif/

Wat is de betekenis van intransitief?

intransitief betekent: (taalkunde) onovergankelijk werkwoord

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) onovergankelijk werkwoord

Voorbeelden van "intransitief" in een zin

  • Het werkwoord 'zieken' is een intransitief.

Betekenis en uitleg van intransitief

Het woord 'intransitief' verwijst naar werkwoorden die geen lijdend voorwerp nodig hebben om een volledige betekenis te vormen. Dit betekent dat de actie van het werkwoord niet op een ander object wordt uitgevoerd, maar eerder de handeling zelf beschrijft.

Intransitieve werkwoorden worden vaak gebruikt in zinnen waar de focus ligt op de actie zelf of de staat van het onderwerp. Denk aan zinnen zoals 'De hond blaft' of 'Hij slaapt'. Het gebruik van intransitieve werkwoorden zorgt voor een bepaalde eenvoud en directheid in de communicatie.

Voorbeelden

  • De zon schijnt fel vandaag.
  • Zij lacht om de grap.
  • De bladeren vallen van de bomen.

Woordoorsprong

Het woord 'intransitief' is afgeleid van het Latijnse 'intransitivus', wat letterlijk 'niet overgaand' betekent, en verwijst naar de afwezigheid van een lijdend voorwerp.

Veelgestelde vragen over intransitief

Wat is de betekenis van intransitief?

intransitief betekent: (taalkunde) onovergankelijk werkwoord

Welk woordgeslacht heeft intransitief?

intransitief is een onzijdig (het).

Wat zijn synoniemen van intransitief?

Synoniemen van intransitief zijn: onovergankelijk, ergatief.

Hoe gebruik je intransitief in een zin?

Voorbeeld: “Het werkwoord 'zieken' is een intransitief.

Etymologie

#(logica) (van relaties tussen twee elementen) waarbij als de relatie zowel tussen element 1 en 2 als element 2 en 3 bestaat, die relatie zeker niet tussen 1 en 3 bestaat

Vertalingen

Engelsintransitive, intransitive
Fransintransitif, intransitif
Duitsintransitiv, Intransitiv, Intransitivum
Spaansintransitivo
Italiaansintransitivo
Portugeesintransitivo