intrigante
vrouwelijk (de)/ɪntriˈɣɑntə/
Wat is de betekenis van intrigante?
intrigante betekent: vrouw die stiekem haar doel probeert te bereiken door te beïnvloeden hoe anderen over elkaar denken
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- vrouw die stiekem haar doel probeert te bereiken door te beïnvloeden hoe anderen over elkaar denken
Voorbeelden van "intrigante" in een zin
- Zij is de echtgenote die omziet in liefde en begrip, terwijl Martha de onvermurwbare poortwachter is die haar man afzondert van de buitenwereld, zelfs zoveel mogelijk van zijn kinderen. Martha wordt ook min of meer als een intrigante afgeschilderd, die Updike vanwege zijn roem heeft afgetroggeld van Mary; Mary trouwde Updike toen hij nog onbekend was.
Veelgestelde vragen over intrigante
Wat is de betekenis van intrigante?
intrigante betekent: vrouw die stiekem haar doel probeert te bereiken door te beïnvloeden hoe anderen over elkaar denken
Welk woordgeslacht heeft intrigante?
intrigante is een vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je intrigante in een zin?
Voorbeeld: “Zij is de echtgenote die omziet in liefde en begrip, terwijl Martha de onvermurwbare poortwachter is die haar man afzondert van de buitenwereld, zelfs zoveel mogelijk van zijn kinderen. Martha wordt ook min of meer als een intrigante afgeschilderd, die Updike vanwege zijn roem heeft afgetroggeld van Mary; Mary trouwde Updike toen hij nog onbekend was.”
Etymologie
*afgeleid van "intrigant"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek