intrigante

vrouwelijk (de)/ɪntriˈɣɑntə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

vrouw die stiekem haar doel probeert te bereiken door te beïnvloeden hoe anderen over elkaar denken
Zij is de echtgenote die omziet in liefde en begrip, terwijl Martha de onvermurwbare poortwachter is die haar man afzondert van de buitenwereld, zelfs zoveel mogelijk van zijn kinderen. Martha wordt ook min of meer als een intrigante afgeschilderd, die Updike vanwege zijn roem heeft afgetroggeld van Mary; Mary trouwde Updike toen hij nog onbekend was.

*afgeleid van "intrigant"