intuberen

/ˌɪntyˈberə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. ov, medisch (ov) (medisch) voorzien van een buigzaam buisje dat door keel en luchtpijp loopt om verstikking te voorkomen
    Jannicke Mellin-Olsen, voorzitter van de in Londen gevestigde World Federation of Societies of Anaesthesiologists, legt uit dat artsen en verpleegkundigen zonder veel moeite zuurstof kunnen toedienen via maskers of buisjes in de neus van een patiënt. Maar het verdoven en intuberen (buizen in de luchtpijp aanbrengen om lucht uit een beademingsapparaat in de longen te blazen) van patiënten is een stuk lastiger.

Etymologie

* afgeleid van intubatie