isomorf

isomorf betekent: (taalkunde) lijn waardoor een gebied met bepaalde dialectische buigingsvormen afgebakend wordt

mannelijk (de)/ˌizoˈmɔrᵊf/

Wat is de betekenis van isomorf?

isomorf betekent: (taalkunde) lijn waardoor een gebied met bepaalde dialectische buigingsvormen afgebakend wordt

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) lijn waardoor een gebied met bepaalde dialectische buigingsvormen afgebakend wordt
van dezelfde vorm

isomorf betekent: (taalkunde) lijn waardoor een gebied met bepaalde dialectische buigingsvormen afgebakend wordt

isomorf heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.

isomorf is een mannelijk (de).

Synoniemen van isomorf zijn: gelijkvormig.

* In de betekenis van ‘van dezelfde gedaante’ voor het eerst aangetroffen in 1847

Spaansisomorfo