kanselier

mannelijk (de)/ˌkɑnsəˈlir/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

regering (regering) eerste minister
Toen Hitler in 1933 kanselier van Duitsland werd, was dat het begin van het einde van de Duitse democratie
hoofd van een griffie
Reeds de Romeinse keizers hadden kanseliers in dienst.

*via Middelnederlands "cancellier" van "chancelier", in de betekenis van ‘hoogwaardigheidsbekleder’ aangetroffen vanaf 1293

Engelschancellor, chancellor, chancelier

Franschancelier

DuitsKanzler, Kanzler

Spaanscanciller, canciller