kapitein

mannelijk (de)/ˌkapiˈtɛin/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep, scheepvaart (beroep) (scheepvaart) gezagvoerder van een schip [1], bijv. van een koopvaardijschip
    De kapitein stond op het dek.
  2. beroep, militair (beroep) (militair) een rang in de militaire hiërarchie, net boven die van luitenant en anderzijds lager dan die van majoor
    Omdat ze een vrij klassiek beeld had van de oorlog was ze er snel van overtuigd dat Albert 'met zijn intelligentie' na korte tijd zou uitblinken, promotie zou maken en ze zag hem al in de voorste linie in de aanval gaan. Ze stelde zich voor dat hij een heldendaad verrichtte, meteen officier werd, kapitein, commandant of meer nog, generaal, die dingen gebeuren tijdens de oorlog. {{Aut|Lemaitre, Pierre
    Dat gold in gelijke mate voor allebei hun zonen. In werkelijkheid was het natuurlijk niet helemaal in gelijke mate, dat besefte hij heel goed. Het was een aanzienlijk verschil om zoals zijn zoon Karl uit de oorlog te komen als kapitein van de marinereservisten met een diploma van de Handelshogeschool en verzekerd te zijn van werk in het familiebedrijf of zoals haar zoon Hjalmar een afgedankte sergeant te zijn zonder verdere opleiding. Maar in principe was het hetzelfde, aan klassenverschillen kon je niet veel doen.
  3. geschiedenis (geschiedenis) door het bestuur erkend hoofd van een wat grotere etnische groep in een plaats in Nederlands-Indië
  4. figuurlijk, schertsend (figuurlijk) (schertsend) iemand die doet alsof hij de baas is
    Ik ben geen thrill-seeker en om met zes kapiteins een onbekend pad te gaan lopen leek mij niet erg verstandig, maar toch sloot ik me aan bij plan B.

Etymologie

*Van Latijn capitaneus (iemand van hoge rang), van Latijn caput (hoofd).

Synoniemen

ritmeester

Vertalingen

Engelscaptain, captain
Franscapitaine, capitaine
DuitsKapitän, Hauptmann
Spaanscapitán
Italiaanscapitano
Portugeescapitão
Turkskaptan
Zweedskapten
Deenskaptajn
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek