katapult
mannelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- apparaat om stenen en andere objecten mee weg te schietenIn de middeleeuwen werd een katapult gebruikt bij belegeringen.
- Y-vormig speeltuig met een elastiek tussen beide opstaande uiteinden om steentjes e.d. mee weg te schieten
- inrichting om vliegtuigen mee te lanceren
Etymologie
* Van het Latijnse catapulta, wat op zijn beurt afkomstig is van het Griekse καταπέλτης (katapeltēs), wat op diens beurt weer komt van kata = neerwaarts + πάλλω (pallō) = gooien/smijten
Vertalingen
Engelscatapult, catapult, slingshot
Franscatapulte, baliste, lance-pierre
DuitsKatapult, Katapult, Schleuder
Spaanscatapulta, tirador, tirachinas
Italiaanscatapulta, fionda, catapulta
Portugeescatapulta, fisga, baladeira
Russischкатапульта, рогатка, катапульта
Zweedskatapult, slangbåge, slangbella
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek