Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

kehatiet

mannelijk/vrouwelijk (de)/kehaˈtit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. nakomeling van Kehat, lid van het Levietengeslacht van de Kehatieten (15×: Num. 3:27 +, Joz. 21:4 +, 1 Kron. 6:18 +, 2 Kron. 20:19 +)

Etymologie

* Herkomst: Hebreeuws (gangbare Nederlandse versie), letterlijk: afleiding van 'Kehat'