kelder
mannelijk (de)/ˈkɛldər/
Wat is de betekenis van kelder?
kelder betekent: (vertrek) een ondergrondse bergruimte in een woning
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (vertrek) een ondergrondse bergruimte in een woning
- (scheepvaart) de bodem van de zee
Voorbeelden van "kelder" in een zin
- Staan er nog flessen wijn in de kelder?
- Misschien heeft ze hem wel in de kelder verstopt.
- Beneden in de kelder opende Lyckle de deur van een van de zijruimtes.
Etymologie
* Van Oudnederlands kellera , verder te herleiden tot Latijn cellarium. In de betekenis van ‘deel van gebouw onder de begane grond’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240
Uitdrukkingen
- Naar de kelder gaan — Verongelukken (en met een schip: zinken)
Vertalingen
Engelscellar, basement
Franscellier, cave
DuitsKeller
Spaanssótano
Japans地下室, ちかしつ, chikashitsu
Poolspiwnica
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek