kentering
vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (scheepvaart) het omslaan van een schipDoor het verschuiven van de lading werd de bemanning verrast door een plotselinge kentering.
- het plotseling geheel van richting veranderenZe wachtten op de kentering van het tij.
- overdrachtelijk een fundamentele en diepgaande verandering van de wat normaal beschouwd werdHet bereiken van pariteit in de prijzen van fossiele en groene elektriciteit, zoals zonne-energie zal een grote kentering in maatschappelijke verhoudingen leiden.
Etymologie
* van kenteren .
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek