keratine

vrouwelijk (de)/keraˈtinə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. biochemie (biochemie) taai, slecht oplosbaar eiwit dat bij alle gewervelde dieren is te vinden in lichaamsdelen als haren, schubben, hoorns, nagels, klauwen en hoeven
    De hoorns van neushoorns zijn gemaakt van keratine, hetzelfde materiaal waar ook onze haren en nagels uit bestaan.

Etymologie

*van "κερατίνη" (keratíni) "hoorn (stofnaam)" dat weer teruggat op "κέρας" (kéras) "hoorn ((hard uitsteeksel op de kop)"

Verwante woorden

keramiekkeramiekenkeramischkeramischekeramistkeramistekeramistenkeratitis
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek