kerker

mannelijk (de)/kɛrkər/

Wat is de betekenis van kerker?

kerker betekent: een ondergrondse ruimte die bestemd is voor het opsluiten van gevangenen

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een ondergrondse ruimte die bestemd is voor het opsluiten van gevangenen

Voorbeelden van "kerker" in een zin

  • De dief werd in de kerker geworpen.

Betekenis en uitleg van kerker

Een kerker is een donkere, vaak ondergrondse ruimte waar mensen gevangen worden gehouden. Het woord roept beelden op van koude stenen muren en een beklemmende sfeer, vaak geassocieerd met middeleeuwse kastelen en straffen.

Je gebruikt het woord 'kerker' meestal in historische of literaire contexten wanneer je het hebt over gevangenissen van vroeger. Het heeft een negatieve connotatie en wordt vaak geassocieerd met onrecht en lijden. In moderne taal kan het ook metaforisch gebruikt worden om een beklemmende situatie te beschrijven.

Voorbeelden

  • De gevangene werd in de kerker van het kasteel opgesloten, ver weg van de buitenwereld.
  • Na het verlies van zijn baan voelde hij zich als in een kerker, opgesloten in zijn eigen gedachten.
  • De verhalen over de kerkers in het oude kasteel zijn vaak angstaanjagend en vol geheimen.

Woordoorsprong

Het woord 'kerker' stamt af van het Middelnederlandse 'kercher', dat een soort afgesloten ruimte of gevangenis aanduidde.

Veelgestelde vragen over kerker

Wat is de betekenis van kerker?

kerker betekent: een ondergrondse ruimte die bestemd is voor het opsluiten van gevangenen

Welk woordgeslacht heeft kerker?

kerker is een mannelijk (de).

Hoe gebruik je kerker in een zin?

Voorbeeld: “De dief werd in de kerker geworpen.

Etymologie

*afgeleid van het Latijnse carcer (gevangenis)

Vertalingen

Engelsdungeon
Fransoubliette
DuitsKerker
Spaanscalabozo, mazmorra
Poolsloch