Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
kiemwortel
mannelijk (de)/'kim.ʋɔr.təl/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het eerste wortelachtige deel van een zaailing dat bij ontkieming verschijntDe kiemwortel groeit bij eenzaadlobbige niet uit tot een hoofdwortel, maar sterft al snel af.[https://sites.google.com/site/prinsenparkretie/kiemingsproces Prinsenpark Retie]
Vertalingen
Engelsradicle
Fransradicule
DuitsKeimwurzel, Wurzelkeim
Spaansradícula
Portugeesradícula
Poolskorzeń zarodkowy, radykuła
Deenskimrod
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek