Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

kiemwortel

mannelijk (de)/'kim.ʋɔr.təl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het eerste wortelachtige deel van een zaailing dat bij ontkieming verschijnt
    De kiemwortel groeit bij eenzaadlobbige niet uit tot een hoofdwortel, maar sterft al snel af.[https://sites.google.com/site/prinsenparkretie/kiemingsproces Prinsenpark Retie]

Vertalingen

Engelsradicle
Fransradicule
DuitsKeimwurzel, Wurzelkeim
Spaansradícula
Portugeesradícula
Poolskorzeń zarodkowy, radykuła
Deenskimrod