kies

mannelijk/vrouwelijk (de)/kis/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. anatomie, tandheelkunde (anatomie), (tandheelkunde) een vrij grote tand die achter in de mond staat
    Ik had pijn in mijn kies, maar de tandarts kon het verhelpen.
  2. geologie (geologie) in de natuur voorkomende verbinding van zwavel met een metaal

Etymologie

* In de betekenis van ‘kieskeurig, welvoeglijk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1610

Synoniemen

molaarwelvoeglijk

Antoniemen

onkies

Uitdrukkingen

  • Dat kan wel in mijn holle kies — Het is niet veel.
  • Het voor zijn kiezen krijgen — Het zwaar te verduren krijgen.
  • Iets achter de kiezen hebben — Iets afgehandeld/verwerkt hebben, m.n. gezegd van iets moeilijks.

Vertalingen

Engelsmolar
Fransmolaire
Spaansmuela
Turksazı, azı dişi, öğütücü diş
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek