klank

mannelijk (de)/klɑŋk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

in het algemeen wordt hiermee het totaal aan eigenschappen van een geluid aangeduid
De geluiden in de natuur waren veel meer gelaagd dan ik tot dusver had ervaren. De verschillende klanken van het vogelgezang, het constante gezoem van de krekels en het hoge ruisen van de wind in de boomtoppen.

* In de betekenis van ‘geluid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1287

Engelssound

Fransson, sonorité, timbre

DuitsKlang, Laut

Spaanssonido, son, tono

Italiaanssuono

Portugeessom

Zweedsljud

Deenslyd