klavecimbel

/ˌklavəˈsɪmbɛl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. muziekinstrument (muziekinstrument) toetsinstrument waarbij de in het verlengde van de toetsen geplaatste snaren worden getokkeld
    Een klavecimbel heeft vaak twee manualen.
    Ze regelen alles, tot en met een huurbusje waar het klavecimbel straks precies in past.
    Op het Parijse conservatorium ontdekte Haïm de klavecimbel.

Etymologie

* van "clavicembalo" of direct van middeleeuws Latijn "clavicymbalum", in de betekenis van ‘toetsinstrument’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1519

Synoniemen

klauwecimbelklavecimbaalklavicimbaalklaviercimbel

Vertalingen

Engelsharpsichord
Fransclavecin
DuitsCembalo
Spaansclavecín
Italiaansclavicembalo
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek