klei

mannelijk/vrouwelijk (de)/klɛi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

geologie (geologie) een zeer fijne, klastisch sedimentaire grondsoort, die voor meer dan 25% bestaat uit lutum (gronddeeltjes kleiner dan 2 µm), die sterk plakt en hard wordt bij droogte
mineraal (mineraal) een verzamelnaam voor een aantal silicaten met een gelaagde structuur

* In de betekenis van ‘grondsoort’ voor het eerst aangetroffen in 1344

Engelsclay

Fransargile

DuitsTon

Spaansarcilla

Italiaansargilla

Portugeesargila

Russischгли́на

Japans粘土

Arabischطِين

Poolsglina

Zweedslera

Deensler