klinknagel

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

werktuigbouwkunde (werktuigbouwkunde) een metalen verbinding tussen twee platen bestaande uit twee cilidrische delen die van weerszijden die meestal onder verhitting door vervorming vast bevestigd worden
De scheepshuid zat vroeger met klinknagels bevestigd.
Het houten hek was versterkt met ijzeren banden en klinknagels en was minstens twee keer zo hoog en drie keer zo breed als de kerkdeuren.

Engelsrivet

Fransrivet

DuitsNiet

Spaansremache, roblón

Italiaansrivetto

Portugeesrebite

Russischзаклёпка

Japansリベット

Arabischبرشام

Poolsnit

Deensnitte