klopjacht

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈklɔpjɑxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

jachttaal (jachttaal) grote drijfjacht op dieren
Toen de heren Melville en de St. Mars naar hartelust het mooiste wild van de jacht geschoten hadden, oordeelden zij dat er nu nog een grote klopjacht moest gehouden worden om te eindigen.
figuurlijk (figuurlijk) stelselmatige opsporing en achtervolging om iemand te vangen
De klopjacht die vervolgens op de dader werd ingezet duurde mede dankzij de inzet van hondengeleiders niet te lang, zo vervolgde Den Os.

* : tijdens de klopjacht klopten de drijvers met stokken op bussen, tegen bomen en struiken om het wild richting jagers te drijven

Engelsbattue

Fransbattue

DuitsTreibjagd, Hetzjagd

Spaansbatida