knap

mannelijk (de)/knɑp/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een geluid waarbij iets hards of stijfs opeens breekt
Toen ik viel hoorde ik een knap omdat ik op een tak viel die in tweeën brak.
De kegel komt met een harde knap los en neemt het minuscule handje van Agnes mee.
gereedschap (gereedschap) vlasbraak

tussenwerpsel

#(verouderd) snel, vlug

Engelsclever, pretty, handsome

Duitsklug, hübsch

Spaansinteligente, listo, hábil