knowhow

mannelijk (de)/'noɦɑʊ̯/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de kennis en vaardigheid om tot iets in staat te zijn
Wij hebben de knowhow om uw juridische problemen op te lossen.

Etymologie

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘vakkennis, deskundigheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1968

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek