kolvenier

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

militair, geschiedenis (militair) (geschiedenis) soldaat die een schietbus gebruikt
Toen het dier steigerend stilstond brandde een kolvenier van vlakbij met zijn musket op de buik in, een andere waaghals plaatste het zijn dolk in de flank, het hecht een achterblijvende broche op het rillende vlees.

Etymologie

* afleiding van kolf

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek