koppeling

vrouwelijk (de)/ˈkɔpəˌlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

techniek (techniek) een constructie die in een motor of voertuig mechanische krachten op een te onderbreken wijze overbrengt
Die koppeling mag wel eens nagekeken worden.
techniek (techniek) een vaste maar beweeglijke verbinding tussen twee voorwerpen, bijvoorbeeld treinwagons
techniek (techniek) een verbindingsstuk
informatica (informatica) een verbinding tussen hardware en/of apparatuureenheden
de daad van het koppelen (ook figuurlijk)

* van koppelen

Engelsclutch, coupling, coupling

Fransembrayage

DuitsKupplung, Kupplung, Kupplung

Spaansembrague, acoplamiento

Italiaansfrizione

Portugeesembraiagem

Japansクラッチ, kuracchi

Poolssprzęgło

Zweedskoppling