koppigheid

vrouwelijk (de)/ˈkɔpəxˌhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de mate van koppigheid
Het meisje deed al die vervelende dingen alleen maar uit koppigheid.
zaken die gedaan worden door een koppig iemand
Het veel te laat thuiskomen was een van zijn koppigheden.

Etymologie

* afgeleid van koppig

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek