kost

mannelijk (de)/kɔst/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

verouderd (verouderd) geldbedrag of andere tegenprestatie voor een verkregen voorwerp of dienst of voor veroorzaakte schadeHet enkelvoud is in deze betekenis verouderd, zeker in Nederland; het meervoud kosten is gangbaar geworden.
voeding (voeding) voedsel, als onderdeel van het dagelijks bestaanIn deze betekenis wordt het meervoud niet gebruikt, maar komen de verkleinwoorden wel voor.
Ik probeer zoveel mogelijk gezonde kost te maken, maar soms is het ook een soepje of een boterham.

*van Middelnederlands "cost" / "coste", in de betekenis van ‘uitgave, levensonderhoud’ voor het eerst aangetroffen in 1240

De kost gaat voor de baat uit — Om een doel te bereiken moet je eerst uitgaven doen
saluut en de kost
In de kost zijn bij — Voor dagelijkse voeding deel uitmaken van de huishouding van
Vrije kost en inwoning — Gratis voeding en huisvesting
Zijn kostje is gekocht — Hij heeft een financieel gunstige positie verkregen
Zijn ogen goed de kost geven — Goed om zich heen kijken
Mensen niet de kost willen geven — wordt gezegd in het geval dat iets niet geldt voor een groot aantal mensen
het koste wat het kost

Engelsfood, nourishment

Fransnourriture, bouffe

DuitsKost

Spaansalimento