kwantummechanica

vrouwelijk (de)/ˈkwɑntʏmeˌxanika/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. natuurkunde (natuurkunde) studie en beschrijving van het gedrag van de kleinste deeltjes
    Einstein (1879-1955) kwam in de loop der jaren in wetenschappelijk opzicht steeds meer alleen te staan. Nadat hij in 1915 zijn relativiteitstheorie aan de wereld had geopenbaard, raakte hij verwikkeld in felle discussies met een ander genie, de Deense fysicus Niels Bohr (1885-1962). Samen met een aantal jonge collega’s gaf deze de kwantummechanica vorm, de theorie die het gedrag van subatomaire deeltjes beschrijft.

Etymologie

*vernederlandste schrijfwijze voor quantummechanica, op te vatten als Deze schrijfwijze werd in 1996 de officiële spelling, sinds 2016 zijn daarin beide schrijfwijzen mogelijk.

Vertalingen

Engelsquantum mechanics
Spaansmecánica cuántica

Verwante woorden

kwanselkwanselarijkwanselarijenkwanseldekwanselenkwanseltkwansuisKwantkwantaKwantenKwanteskwantificeer
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek